آخرین مطالب
خانه / دانشنامه / حضرت مریم (سلام الله علیها)
حضرت مریم (سلام الله علیها)

حضرت مریم (سلام الله علیها)

حضرت مریم (سلام الله علیها)

 

چکیده :

حضرت مریم از الگوهای شاخص قرآنی و برگزیده ای از آل عمران است.در آیات الهی قرآن مجید حضرت مریم با ویژگی هایی چون قنوت و فرمانبرداری، تصدیق کتب الهی و صداقت و راستی معرفی شده است. در سیر زندگی حضرت مریم حضور جبرئیل و بارداری بدون همسر اوج و فرازی بر این داستان است. که با رنج های فراوان همراه بوده است، اما مادری پیامبری اولوالعزم و مسیحیان همه جهان در طول تاریخ را بر او رقم زده است.

حضرت مریم ، دختری که از آغوش مادر جدا شده و در معبد سخت ترین شرایط با تحمل رنج فراوان رشد کرد و به کمال رسید.زندگی او می تواند الگو یا نقشه راهی برای همه مؤمنین باشد و در ایجاد انگیزه و بالابردن قدرت تحمل، پایداری در راه ایمان و عقیده آن ها را یاری رساند. با امید دست یابی به این هدف مقدس، نگاهی کوتاه به آیات الهی قرآن مجید در مورد این اسوه نیکوی الهی داریم.

کلید واژه: قرآن مجید، حضرت مریم ، انسان، طهارت، الگو.

مقدمه:

انسان این موجود ناشناخته از برترین واعجاز انگیزترین موجودات جهان هستی است. خداوند خود تعلیم او را برعهده گرفته و پیامبرانی نیز همراه با کتب آسمانی به منظور تحکیم نیروی عقل و هدایت او برگزیده است. حلقه پایانی رسالت، انسانی کامل از تبار حضرت ابراهیم %است، که عصاره همه کتب آسمانی در صحیفه ای از نور و حکمت بر او فرود آمده تا به هدف اساسی آفرینش یعنی تربیت انـسان بپردازد. از آنجا که عمر کوتاه انـسان را کمتر فرصت آزمون و خطاست، الگو و الگو پذیری از اساسی ترین راهبردهای تربیتی و روانشناسی است.

در قرآن مجید الگوسازی به دوشکل مشاهده می شود. در شکل اول: شخصیت پردازی کلی و عمومی چون معرفی مؤمنین و ارائه خصوصیات آن ها ( در سوره مؤمنون) و یا عبادالرحمن(سوره فرقان) و یا متقین در آغاز سوره بقره می باشد و در شکل دوم معرفی الگوهایی از افراد خاص چون پیامبران و زنان الهی که با شرح زندگی به ویژگی های شخصیتی آنان پرداخته شده و با شرح و بیان زندگی آن ها ، گفتگو و ارائه روش های برخورد با مشکلات الگوهای عملی و زنده به همه عرضه می نماید.

حضرت مریم از الگوهای برجسته قرآنی است که با توجه به شرایط سخت زنان در همه قرون و اعصار، با ایمان و معرفت خاص خود آیت الهی (مؤمنون/۵۰) بر شمرده شده و از ویژگی های شخصیتی او سخن به میان آمده است. در این مقاله با بررسی آیات قرآن مجید نگاهی کوتاه به ویژگی های این بانوی الهی داریم. امیدواریم درک اندکی از رنج ها و مشکلات در طول زندگی سخت و طاقت فرسای این الگوی قرآنی بر سعه صدر و قدرت تحمل ما بیفزاید و مارا در راه ایمان و عقیده پایدارتر گرداند.

آیتی الهی از خاندان عمران

عمران، پدر حضرت مریم از فرزندان سلیمان بن داوود و از بزرگان بنی اسرائیل بود[۱]. بنابر روایتی از ابی جعفرکه ابا بصیر می گوید : من از ابی جعفروضع عمران را پرسیدم که آیا پیامبر بوده یا نه ؟ و او فرمود : بلی عمران پیامبری مرسل بود. که خداوند او را به سوی قومش روانه کرد[۲]. در آیات الهی قرآن مجید نام این رسول و خاندان بزرگوارش درکنار نام پیامبرانی عظیم الشأن چون حضرت آدم و حضرت نوح و خاندان حضرت ابراهیم ذکر شده است. همگی از برگزیدگان بر جهانیان قلمداد شده اند[۳].

خداوند متعال به عمران وحی کرد که من فرزندی به تو خواهم بخشید، پسری تام الخلقه و پر برکت که افراد کور مادرزاد مبتلا به مرض برص را شفا می دهد و به اذن خداوند مردگان را زنده می کند و من او را رسولی بر بنی اسرائیل قرار خواهم داد.

عمران این جریان را با همسرش «حَنِّه» در میان گذاشت. حّنِّه مادر حضرت مریم و خواهر الیصابات همسر زکریای پیامبر است.است که سال ها در انتظار داشتن فرزند عمر می گذراند و زمانی که شاهد غذا دادن گنجشکی به جوجه اش بود، در یک لحظه با دل شکسته از خداوند فرزندی طلبید و دعای او به استجابت رسیده و خداوند فرزندی بدو عطا فرمود.

«حَنِّه» در دوران بارداری با امید به مولودی که عمران بدو وعده داده بود، نذر می کند که فرزند خود «محرَّر» قرار دهد[۴]. مـحرَر کسی است که وقف کـنیسه (معبد یهود) بوده و به خدمتگزاری و نظافت معبد می پرداخته و از آن خارج نمی شده است. و این مادر با ایمان از پروردگار سمیع وعلیم می خواهد که نذر او مورد قبول واقع شود[۵]. و خداوند دعای او را به استجابت می رساند و فرزندی نیکو به او می بخشد.

اما زمانی که فرزند پا به عرصه حیات می گذارد بر خلاف تصور خود، او را دختر می یابد و عرضه می دارد: پروردگارا من او را دختر زاییدم و پسر مثل دختر نیست و او را مریم (زن عابد و خدمتکار) نامیدم و او وذریَه اش را از شر شیطان رجیم به تو می سپارم[۶]. « بنابر روایت انجیل مقدس عهد جدید حضرت مریم در شهر ناصره گلیلی متولد شده .او از نسل هارون و از طایفه لاوی بوده و بعد ها در معبد سلیمان در اورشلیم ساکن شده است[۷].»

حنّه زنی پرهیزکار و باتقوا است. این سخنان او نشان از ایمان و همّت بلند و دید وسیع مادری دارد که در هر شرایط محکم و استوار است . از دعای او می توان درک کرد که او مولود موعود عمران را در نسل و ذریَه حضرت مریم می بیند و همه آنان را از شرّ شیطان به خدا می سپارد. که صد البته در وعده الهی و سخنان پیامبران هرگز خطا و بطلان راهی ندارد.

پروردگار مهربانش نذر او به نیکویی (قبول حسن) می پذیرد و دعایش به استجابت می رسد. پروردگارش تربیت این نوگل خاندان عمران را خود به عهده می گیرد .

علامه طباطبایی در ذیل آیه(آل عمران۳/۳۷)»می نویسد :

کلمه «قبول» اگر با قید«حسن»در کلام آید معنایش همان تقبل است، چون فرق تقبل با قبول این است که تقبل به معنای یک نوع قبول است و آن قبول با رضایت درونی است، پس می توان گفت معنای جمله مورد بحث این است که خدای سبحان فرموده باشد :

بنابراین منظور از تقبل او به قبولی حسن این نیست که با این قبول همسر عمران به خدا تقرب جوید و در برابر عملی که کرده به ثواب آخرت برسد، برای این که نفرموده:«فَتَقَبَّلَ نَذْرَها » بلکه فرموده خود مریم را قبول کرد،پس منظور قبول دختر او است، بدان جهت که مریم نامیده شده، و در راه خدا محرر شده، و در نتیجه برگشت معنای عبارت به همان اصطفا است .می خواهد بفرماید ما او را اصطفا کردیم ، چون در سابق گفتیم معنای اصطفا هم همین است که شخص اصطفا شده برای خدا به تمام معنای کلمه تسلیم باشد.

و مراد از این که فرمود: او را به انباتی حسن رویاندیم ، این است که رشد و پاکیزگی به او و به ذریه او دادیم ، و به او و به هریک از از ذریه و شاخه ای که از تنه درخت وجودی او می روید حیاتی افاضه کردیم.که آمیخته با القاء ات شیطان و پلیدی و تسویلات و وسوسه های او نباشد و خلاصه اینکه طیب و طاهر به آنان افاضه کنیم.

و این دو: یعنی قبول حسن که گفتیم برگشتش به همان اصطفا است و نبات حسن که گفتیم برگشتش به طهارت است، همان اصطفا و طهارتی است که در ذیل آیات مورد بحث به آن اشاره نموده و می فرماید : « وَ اِذ قالَتِ المَلائِکَهُ یا مَریَمُ اِنَ اللهَ اصطفاکِ وَ طَهَّرَکِ…»پس روشن شد که اصطفای مریم و تطهیر وی عبارت است از این که دعای مادرش را مستجاب کرد، همچنان که اصطفای وی بر زنان عالم عبارت است از این که عیسی از او متولد شد و این که او و فرزندش آیتی برای عالمیان است[۸].

زندگی سخت معبد، در میان مردانی سخت و خشن از این دختر کوچک، اسطوره ای از مقاومت و پایداری و تعبد می سازد. دختری که در نه سالگی روزها روزه دارد و شب ها به عبادت می پردازد و گوی سبقت از علما و راهبان پارسای زمان خود ربوده است.[۹]

اگر چه حنّه سال ها انتظار فرزند داشته، اکنون پس از مرگ همسر، تنها این دختر امید زندگی و شادی دل اوست، اما با تمام توان دل به دوست می سپارد و با رفت و آمد بسیار سرانجام دختر کوچک را طبق نذر خود به معبد می سپارد.

اکنون حنَّه است و مرگ همسر و فراغ جانکاه دختر دلبند،هر از گاه به پشت دیوار و پنجره های معبد رو می آورد که شاید از دور نگاهی بر مریم اندازد. بیشتر در خانه زانوی غم در بغل دارد امَا تنها روزنه امید او، حضرت زکریا است که از احوال فرزند، گاه و بیگاه بر او خبر دارد. اما این رنج و فراق و دوری چنان سخت است که حَنِّه را قدرت تحمل آن نیست و سرانجام مادر نیز به دیار باقی می شتابد.

….و مریم، دختری تنهای تنها و یگانه دختری که به معبد راه یافته، در میان مردانی که حتی تاب تحمل فضائل و برتری های علمی او را نیز نداشتند،و به آزارش می پرداختند، به کار و تلاشی طاقت فرسا و آموختن علم می پردازد. زمانی که به حد بلوغ می رسد، حضرت زکریا برای او اتاقک مخصوصی در بالاترین نقطه معبد می سازد تا با آرامش بیشتر بتواند به عبادت بپردازد. در این سال ها چنان زهد و تقوا در وجودش متجلی می گردد که مربی کریمش با جلوه رزاقیت خود، علاوه بر رزق معنوی، از میوه ها و خوراکی های بهشتی بر او به غیر حساب هدیه می فرستد. و یکی از این روزها که زکریا به دیدار حضرت مریم می رود، ظرفی از میوه غیر فصل نزد او می بیند، با حیرت از او می پرسد: « ای مریم این روزی از کجاست؟»حضرت مریم می فرماید: از نزد پروردگاری که به هر که بخواهد روزی بی حساب عطا می کند و زکریا دانست[۱۰] آن چه باید بداند،.و با دلی پر امید رو به درگاه پروردگارش آورد و از او در خواست ذریه طیبه نمود، شاید منظور او از ذریه طیبه فرزندی بود که چون حضرت مریم با آن کرامات باشد.وخداوند کریم نیز بی حساب در سنین پیری، حضرت یحیی بدو بخشید[۱۱]. که در بسیاری از خصوصیات به حضرت عیسی شباهت داشت.

ویژگی های شخصیتی حضرت مریم :

در آیات الهی قرآن مجید در دو گروه آیه، گروه اول در سوره آل عمران و گروه دوم در سوره مریم و چندین آیه منفرد (در سوره های نساء، تحریم، و مائده و …) به داستان زندگی حضرت مریم و تولد بدون پدر حضرت عیسی پرداخته شده است.

با دقت و بررسی در این آیات می توان هفت ویژگی خاص را برای این بانوی بزرگوار برشمرد که عبارتند از:

۱٫ اصطفای الهی :

اصطفای آل عمران آل عمران/۳۳

اصطفای خاص حضرت مریم (۲بار)آل عمران/۴۲

جلوه های ایمانی و معرفتی:

۲٫ تصدیق کلمات رب(تحریم/۱۲)

۳٫ تصدیق کتب الهی (شرایع دینی)(تحریم/۱۲)

۴٫ نفخه روح الهی ( نساء/ ۱۷۱)

جلوه های عملی:

۵٫ طهارت و پاکدامنی (آل عمران/۴۲ و تحریم/۱۲)

۶٫صداقت و راستی(مائده/۷۵)

۷٫قنوت و فرمانبرداری(تحریم/۱۲) و امر به قنوت ( آل عمران/۴۳)

علاوه بر موارد فوق، در نگاهی به دیگر آیات ویژگی های بسیار بر جسته ی دیگری از حضرت مریم مانند، گفتگوی مستقیم خداوند با او(آل عمران/۴۷)، گفتگو با فرشتگان(آل عمران/۴۲-۴۵-۴۷) ، حضور جبرئیل و گفتگو با حضرت مریم (مریم/۱۷) و اعطای حضرت عیسی بدون پدر،موارد متعددی از انتساب حضرت عیسی به ایشان(ابن مریم) و نام گذاری نوزدهمین سوره به نام حضرت مریم را می توان از توجه خاص خداوند به این شخصیت قرآنی و جایگاه ویژه او برشمرد.

حضرت مریم و اصطفای الهی:

«واژه «اصطفاء» که مصدر «اصطفی» است به معنای گرفتن خالص هر چیز و جدا کردن آن از چیزهایی است که آن را کدر می سازد. این واژه بیشتر به معنای تسلیم بودن نیز هست یعنی بنده به مقامی رسیده باشد که خود را تسلیم محض امر مولا بداند و همواره آن چه را موجب خشنودی اوست انجام دهد.[۱۲]»

در مورد حضرت مریم دو گزینش (اصطفاء) وجود دارد. در سوره مبارکه آل عمران در مقدمه ای بر داستان حضرت مریم ابتدا سخن از برگزیدن آل عمران در کنار حضرت آدم وحضرت نوح و آل ابراهیم است.[۱۳] و مراد از آل عمران ظاهراُ خانواده عمران شامل : پدر حضرت مریم به دلیل عبارت « مریم ابنهعمران » حَنّه همسر عمران، حضرت مریم و حضرت عیسی . این گزینش بدین سبب شامل حال همه آنان می شود چه آنها ذریه ای هستند که در تسلیم بودن دل ها و ثبات قدم شان در قول حق، همه همگام و یکسان هستند.

بعد از این گزینش خانوادگی، داستان نذر مادر و تولد حضرت مریم بیان شده و در ادامه چهل و دومین آیه، دو گزینش خاص حضرت مریم جلوه ای خاص دارد.

علامه طباطبایی در توضیح این آیه در المیزان می نویسد: « کلمه اصطفی اگر با علی متعدی شود معنای تقدم را می دهد و این اصطفا غیر از اصطفای مطلق و بدون کلمه« علی » است که معنی تسلیم را می دهد. این آیه به معنای مقدم داشتن آن جناب (حضرت مریم ) بر سایر زنان است.[۱۴]

در روایات معصومین نیز به موضوع فوق اشاره شده است که معروف ترین آن روایتی از پیامبراسلام است که « خدای تعالی چهار زن از زنان عالم را اصطفا کرد.

۱) آسیه دختر مزاحم(همسر فرعون)

۲) مریم دختر عمران

۳) خدیجه دختر خویلد

۴) فاطمه دختر محمّد [۱۵]

و در روایتی دیگر پیامبر می فرماید : بهشت مشتاق چهار زن است و سپس زنان برزگوار فوق را نام می برد.[۱۶]

جلوه های ایمانی و معرفتی:

تلاش عملی و تحمل رنج تعبد و بندگی، دوری از آغوش مادر و خانواده، پایه های ایمانی و عقیدتی حضرت مریم را استحکام بخشید او پیوسته به اطاعت و عبادت پروردگارش مشغول بود و بر مراتب ایمانی او افزوده می شد. و ربّ غفـور و مهـربان نیز به پذیرایی او می پرداخت و فرشتگان با غذاها و میـوه های غیر فصل به پذیرایی و مراقبت از او می پرداختند.[۱۷]

حضرت مریم نعمت های پروردگـارش را می شـناخت و با یقین و باور قلبـی به کلمات (داده ها و نعـمت های) رب خویـش اذعان و اعتراف داشت و به شکرگزاری دائمـی و انفاق می پرداخت. با کتب آسمانی در معبد آشنا شد، همه آنها را آموخت و با همه وجود به تصدیق و پذیرش فرمان های الهی گردن نهاد.

طهارت و پاکدامنی:

واژه طهارت از (ط-ه-ر) به معنای پاک کردن می باشد. از آنجا که خداوند خود تربیت حضرت مریم را بر عهده گرفت او را نیز از هر آلودگی و گناه پاک نمود و فرشتگان این بشارت بر او آوردند که پروردگارت تو را برگزیده و پاک نموده است.[۱۸]

نکته بسیار جالب در این آیه قرار گرفتن واژه « طهرک» در میان دو بار اصطفاء الهی است آیا این چینش معنای خاصی می دهد؟!

زمانی که مادر دعا می کند و فرزند را از شر شیطان رجیم به پروردگار مهربان می سپارد و دعایش به نیکویی پذیرفته می شود تجلی این دعا در وجود حضرت مریم طهارت و پاکی است که با نظارت پروردگار به ظهور می رسد.

«پیام ملائکه خبر از عظمت و مقام حضرت مریم در درگاه الهی است و تطهیرش عبارت است از مصونیتش به عصمت خدای تعالی از گناهان پس آن جناب (حضرت مریم هم اصطفاء شده است. و هم معصوم و چه بسا بعضی از مفسرین گفته اند : منظور از تطهیر او بتول شدن اوست و بتول زنی است که حیض نمی بیند و خدای تعالی او را بدین جهت بتول قرار داد که ناگزیر نشود در ایام حیض از معبد بیرون رود.[۱۹]

خداوند علاوه بر طهارت ظاهری و باطنی، دامان حضرت مریم را نیز پاک نگهداشت و از آن به «اَحَصَنت فَرَجها»[۲۰] یاد کرده است.واژه حصن به معنای قلعه است که ساختمانی محکم با دیوارهای بلند می باشد. این صفت برای زنانی است که خود را در معرض نامحرم قرار نداده و اصطلاحاُ دیوارهای بلند غرور و استحکام وجودشان را از نگاه و دست تجاوز اجنبی دور داشته است. خداوند دامان این اسوه نیکو را نیز پاک نگه داشت تا جایگاه مولودی که پیامبری بزرگ از پیامبران الهی بود طاهر و مطهر بماند.

صداقت و راستی:

حضرت مریم علاوه بر طهارت و پاکی، در صداقت و راستی نیز الگویی تمام عیار بود تا آنجا که خداوند او را «صدیقه»[۲۱] لقب داده است. و در معبد از چنان جایگاهی برخوردار شد که در موضوع کفالت او رقابتی سخت در گرفت و با مسابقه ای که برگزار شد، به لطف الهی کفالت و سرپرستی او به عهده حضرت زکریای پیامبر قرار داده شد.[۲۲]

قنوت و فرمانبرداری:

قنوت از (ق-ن- ت) به دو معنای فرمانبرداری و خضوع و فروتنی عبد در مقابل مولا می باشد. در قرآن مجید در خطابی به بلندای ملکوت از رب ودوّد به حضرت مریم آمده است:

«ای مریم، اکنون که پروردگارت تو را از میان زنان عالم برگزید و پاک و پاکیزه داشت و مقام و منزلتی چنین والا بخشید، پس تو برای سپاسگزاری از این نعمت و فضل الهی به اطاعت و فرمانبرداری پروردگارت بپرداز و در مقابل عظمت او سر بر سجده عبودیت بنه و نماز و عبادت او بجای آور.[۲۳]»

و این ندای ملکوتی چنان بر جان پاک حضرت مریم نشست.گویی حضرت مریم این فرمان را با تمام وجود پذیرفت و اطاعت نمود ، چه در آیه ای دیگر خداوند او را در زمره قانتین (فرمانبرداران)[۲۴] قلمداد نموده است.

پاداش حضرت مریم اعطای حضرت عیسی

در بارگاه پروردگار کریم، هرگز خوبی ها و بدی ها بدون پاداش نیست و خداوند پاداش رنج و زحمت و نیکی و پاکی بندگان را با مراتبی بسیار برتر عطا می کند.

ایمان و معرفت و جلوه های عملی آن در دوران زندگی حضرت مریم و پاداش رنج و تلاش و عبودیت دائمی او پیامبری اولولعزم است آن هم بر خلاف روند عادی ، و این موضوع گرچه نشان از عظمت حضرت مریم دارد ولی پیامدهای تلخ و سنگینی بر او داشت، این حادثه با حضور جبرئیل امین در خلوت او به این شکل اتفاق افتاد .

زمانی که حضرت مریم در خلوت خود در شرق بیت المقدس (یا در خانه ی خود) بود.جبرئیل به صورت جوانی زیبا روی بر او حاضر شد و گفت من فرستاده پروردگار تو ام که می خواهم پسری پاکیزه به تو ببخشم و حضرت مریم با تعجب فرمود : چگونه مرا پسری باشد در صورتی که نه ارتباطی با کسی داشته و نه ازدواجی نموده ام و نه بد کاره بوده ام و جبرئیل با تأیید سخنان حضرت مریم گفت : این امر به پروردگار تو آسان است، فرزند تو آیت الهی بر مردم و رحمتی خاص از جانب ماست و این امر قطعی و حتمی است»[۲۵]

«موضوع بکرزائی و بارداری دختری پاکدامن بدون همسر موضوع حساس و با اهمیتی بوده و بدون شک این حادثه از طریق اعجاز الهی توسط جبرئیل انجام گرفت اما از نظر علم امروز موضوع نفی نشده است و تحقیقات دانشمندان نمونه هایی از آن را نشان می دهد .

«موضوع بکرزائی در میان بسیاری از حیوانات نیز دیده شده و با توجه به این که : مساله انعقاد نطفه اختصاصی به انسان ها ندارد، امکان این امر را به طور عموم اثبات می کند.

دکتر« الکسیس کارل» فیزیولوژیست و زیست شناس معروف فرانسوی در کتاب «انسان موجود نا شناخته» چنین می نویسد:

« هنگامی که به میزان سهمی که هر یک از پدر و مادر در تولید مثل دارند فکر کنیم، باید آزمایش های «لوب» و «باتایون» را به خاطر بیاوریم که : از یک تخمک بارور نشده قورباغه، بدون دخالت «اسپرماتوزوئید» به وسیله تکنیک های خاصی قورباغه جدیدی می توان به وجود آورد.

به این ترتیب که ممکن است یک عامل شیمیایی یا فیزیکی را جانشین «سلول نر» کرد، ولی در هر حال همیشه وجود یک عامل ماده ضروری است»

بنابراین آنچه از نظر علمی برای تولید فرزند قطعیت دارد وجود نطفه مادر(اوول) می باشد و گر نه در مورد نطفه نر(اسپرماتوزوئید)عامل دیگری می تواند جاینشین آن گردد.

به همین دلیل مساله بکر زائی واقعیتی است که در جهان امروز ، مورد قبول پزشکان قرار گرفته ، هر چند بسیار نادر است.

از این گذشته این مساله در برابر قوانین آفرینش و قدرت خداوند آن گونه است که قرآن می فرماید:

« مثل عیسی در نزد خدا همچون آدم است که او را از خاک آفرید، سپس به او فرمان داد

موجود شو! او هم موجود (کاملی) شد»

یعنی این خارق عادت از آن خارق عادت مهم تر نیست.[۲۶]»

و بدین ترتیب این دوشیزه پاکدامن با اعجاز الهی باردار شد و این در شرایطی بود که نمی توانست موضوع را به کسی حتی به زکریای پیامبر و یا خاله خود ابراز کند.تنها راه چاره ای که اندیشید، کناره گیری و جدائی از مردم بود. او در تنهایی و خلوت تنها با اتکاء به پروردگار خویش این دوران سخت را سپری نمود تا زمان وضع حمل که بحرانی ترین و سخت ترین ساعات برای هر مادر است و به طور قطع نیاز به کمک و یاری دارد فرا رسید.اما باز هم او تنها ی تنهاست ، آن قدر تنها که به تنه درخت خرمای خشکی پناه می برد و آرزوی مرگ می کند .این کلام آن هم از کوه مقاومت و پایداری نشان از اوج بی نهایت رنج و فریاد تنهایی است که :« ای کاش من قبل از این مرده بودم و به کل یفراموش می شدم تا کسی در باره ام چیزی نگوید ، شاید گذشته از درد و رنج تنهایی، آزار شماتت هایی که در انتظارش بود چنین آرزویی را بر زبانش جاری کرد.

اما این نوزاد پاک به یاری و دلداریش پرداخت و در اولین لحظه تولد با او سخن آغاز کرد که« غم مخور که خداوند آبی روان در کنار تو جاری ساخته و درخت خشک خرما را حرکت ده که بهترین میوه رطب تازه بر تو، فراهم آورده است.پس بخور و بیاشام و چشم روشن دار و راه اساسی حل مشکل تو روزه سکوت است پس اگر با کسی برخورد نمودی با اشاره بگو من روزه دارم(مریم۱۹/۲۶)

… و زمانی که با فرزندی در آغوش وارد شهر شد .تیرهای اتهام و شماتت از هر سو به سوی او روانه گردید که ای مریم تو کار بسیار ناپسند و زشتی مرتکب شدی، ای خواهر هارون نه پدر تو مرد بدی بوده و نه مادرت بد کاره بود.اما حضرت مریم تنها به فرزند اشاره داشت و هیچ گونه پاسخی نداد.و پیوسته بر تعجب مردم افزوده تر می شد که چگونه طفل شیرخوار را تو.ان سخن گفتن است ؟(مریم۱۹/۲۹)

اما با قدرت الهی در میان بهشت و نا باوری مردم حضرت عیسی لب به سخن گشود و چنین به معرفی خود پرداخت :

« قطعا من بنده خدایم و مرا کتاب (انجیل) عطا کرده و مرا پیامبر قرار داده است و هر کجا که باشم وجودی با برکت هستم و تا زنده هستم مرا به نماز و زکوهسفارش نموده است و مرا نسبت به مادرم نیکوکار قرار داده و مرا گردنکش و نافرمان و محروم از رحمت پروردگارم قرار نداده است و سلام بر من روزی که زاده شدم و روزی که می میرم و روزی که دوباره بر انگیخته می شوم(مریم۱۹/۳۳)»

و این چنین خداوند آیتی از آیات خود ، جلوه گر نموده و حضرت مریم و حضرت عیسی را نشانه و آیتی و الگویی برای مردم قرار داده است و پایه های یکی از بزرگترین ادیان الهی به نام مسیحیت استوار شد و شکل گرفت .

بر اساس تواریخ پس از تولد حضرت عیسی مسیح ،حضرت مریم زندگی عادی داشت و حواریون حضرت عیسی در خدمت او بودند و در سن ۶۳سالگی وفات یافت.البته چند شاخه مسیحیت از جمله کاتولیگ ها معتقدند حضرت مریم به آسمان رفت[۲۷].

نتیجه گیری:

قرآن چشمه جوشان علم و حکمت و دریای معرفت الهی است. هر آن کس که بدان رو کند و خوشه چین علم و حکمتش باشد، می تواند بهترین راه های هدایت را در یابد و از الگوهای عملی و اسوه های نیکویش درس زندگی بیاموزد.

حضرت مریم از اسوه های نیکویی است که خداوند او را برگزیده و مورد لطف و رحمت خاص خویش قرار داده است. از ویژگی های این برگزیده الهی می توان درس های فراوان چون ایمان و تقوای الهی، صداقت و پاکی ، صبر و پایداری و … آموخت .رنج ها و سختی های زندگی ما هر چقدر هم باشد هرگز قابل مقایسه بار رنج و زحمتی که این اسوه نیکو داشت نیست.

دقت در فرازهای مختلف حضرت مریم از کودکی تا زندگی سخت در معبد، بارداری و زایمان در تنهایی و … نشان از دوران های سخت و طاقت فرسا دارد.اما این اسطوره مقاومت با تحمل همه آن ها توانست الگویی والا و ضرب المثل قرآنی[۲۸]برای همه عصرها و نسل ها و انسان و انسانیت باشد.

«درود بی پایان بر روح پاک و مطهرش»

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*