مدرسه مجازی قرآنی نورالانوار

ورود به مدرسه

ترنم وصل

ترنم وصل

 

دعا،ترنم،وصل،سرودعشق،زمزمه نیازبه درگاه بی نیاز،تمناوتقاضا از وجود ذیجود،گفتگوی عاشقانه بامعبود و محبوب،آهنگ بیداری وگاه فریاد دادخواهی،کوبیدن حلقه درب خانه دوست،طلب شفاعت مقربان و دعوت به یاری فرشتگان است.

…وبعد نسیم امید، ریزش رحمت الهی برسرزمین وجود، رویش جوانه های سبزفطرت که با آبیاری قطرات زمردین اشک به بارمی نشیندوابرهای تیره غم واندوه می زداید و تلؤلؤ برخاسته از اعماق وجود تا عرش کبریائی الهی،که جام بلورین دل رابه جلوه های خودودرک حضوردوست روشن می سازد.

اگرچشم دل بگشائی وگوش جان فرادهی.ذره ذره عالم هستی باخلوص وشوربی پایان سربرآستان پاک معبود نهاده ودست نیاز بسویش گشوده اند وپیوسته سرگرم تسبیح وتقدیس اویند وتودرنمازودعا و طلب پروردگارت باآنان هم صداوهم نوایی.

در آیات الهی قرآن مجیدنمونه های فراوانی ازدعاهای پیامبران وصالحان بچشم می خورد که بابیم و امید، خاضعانه پروردگارخویش راخوانده اند واین دعاهای سرنوشت ساز، چه تأثیرات شگرفی درزندگی فردی آنها چون نجات یونس ازدل ماهی ویوسف از قعرچاه و یا بر نسل و ذریه و فرزندان آنها چون دعاهای معروف حضرت ابراهیم که هزاران سال بعدثمره آن دعا،مولودپاکی چون محمد مصطفی(ص) _رحمتی برعالمیان،ختمی بررسالت واسوه ای بربشریت بود،_داشته است.

دردیگرمتون دینی گنجینه های پرباری ازنجواهای عاشقانه خداجویانی که باسوزدل،به درگاه پروردگارخویش رازهاگفته اندچون رازونیازعاشقانه حضرت علی معروف به دعای کمیل وصحیفه پرنورسجادیه، الهی نامه هاکه امروزاین مضامین نیکووپربارفراراه ماست تابا زبان وکلام پاک آنان،باخدای خودسخن گوئیم.

اصولاًدعابه معنای خواندن وطلب کردن است وازاساسی ترین ارکان دعای واقعی یقین وامیدکامل به پذیرش آن است،زیراوقتی انسان به وقوع چیزی یقین نداردطلب آن امری بی معناست ودرخواستی که باشک وتردید

همراه باشد،اصولاً دعا نیست ورکن اساسی دیگرقطع امیدازافراد و اسباب ظاهری و تنها توکل و تکیه برقدرت خدای تواناست تا آن مهربان و وکیل و قادر خود ره بنماید و چاره کند.

….درتندبادهای زندگی،دربیچارگی ها،ودربی قراریهای روح وجان،حال توشبیه غریقی است که به هرپاره تخته ای می چسبدوبه هردرمی زندبه هرکس وناکس رومی زندتاراه نجاتی یابد،غافل ازاین که انسانهای دیگر قطعاًدرکارخودبیچاره ترونیازمندترند.امالحظاتی که واقعاًازهمه جاوهمه کس قطع امید کردی ودل بریدی،ازدرون نیروئی ترا بسوی معبودمی کشاند و این ندایی فطرت خداجوئی توست. آن زمان صادقانه وخالصانه رو به او آورده ای،اورامی خوانی،معبودتو این نداهارادوست دارداین روزه هانمازهاوعبادت هایت جلوه بیشتری دارد،از مرکب غروروخودخواهی بزیرآمده ای، عهدهامی بندی ونذرهامی کنی.دست توسل به دامان شفیعان، مقربان و آبرومندان درگاه خدای خودمی زنی تاشایدبرتونزدخداوساطت وشفاعت کنندوبه منظورتقویت وحفظ این ارتباط برای هرلحظه لحظه وهرصبح وشام، ظهروسحر، اول وآخرهرماه وهرشنبه تاچهارشنبه یاهرشب وروزجمعه هر ذی القعده،ذی الحجه،رجب،شعبان و رمضان یا درمسجد و معبد و زیارتگاه یابه نام وهدیه برهرمعصوم،نمازودعا و ذکری آورده اند و برانجام آن پاداشها برشمرده اندتابه هربهانه وهر فرصت هرکس بسوی معبودراهی یابدوعقده دل واکند و تا اوج آسمانهای خدا پربکشد ومبادا در وادی هوای نفسانی وروزمرگی زندگی وغفلت وگناه، سرگردان بماند وخود را فراموش کندواین ارتباط پیوسته علاوه برآرامش روح درانسان،نوعی خودآگاهی وبیداری ویقین ایجادمی کندواحساس پوچی وافسردگی وناتوانی اوبااین سلاح قدرتمندبه امیدونشاط وسازندگی مبدل می شود.

این دعاهای سازنده وچنگ براین ریسمان الهی آرام آرام برایمان ویقین انسان می افزاید،عظمت خدارادردل او تقویت می کند،لحظات دعاوانس اوراپربارترمی گرداندوصدای اودیگربرفرشتگان آشناست،ازدلی نرم وسینه ای گشاده برخورداراست.

خانه او درآسمان ها جلوه ای دیگرداردوچون ستاره می درخشدومهم ترازهمه اینکه مورداعتناوتوجه خاص پروردگارش قرارمی گیرد ۱چه اوخودفرموده:

«مرایاد کنیدتاشمارایادکنم.»۲

به امیداین روزکه همه باکلیدطلایی دعا،درهای بسته رابگشاییم واین کلیدطلایی ارتباط عالمانه ماباخداونداست.

 

پی نوشتها:

۱-سوره فرقان،آیه۷۷

۲-سوره بقره،آیه۱۵۲

استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع مجاز است.

نظرات بسته شده است.

preloader
لطفا صبرکنید...